Jonge homo- en biseksuele daklozen in New York hebben massaal seks met vreemden in ruil voor geld, drugs of een slaapplaats. Deze ruilseks is vaak een kwestie van overleven, zeker nu door de vrieskou de opvanghuizen vol zijn.
De jongeren hebben gemiddeld tussen de drie en zes klanten per avond. In veruit de meeste gevallen krijgen ze geld voor de seks, maar soms ook drugs, kleding, onderdak of voedsel. Daklozen die geld krijgen, vangen gemiddeld tussen de 90 en 230 dollar (80 en 200 euro) per afspraak. Dat blijkt uit onderzoek van denktank
Urban Institute.

Eerder onderzoek had al laten zien dat dakloze homo- en biseksuelen en transgenders (kortweg LHBT-daklozen) meer ruilseks hebben dan heterozwervers. Maar onbekend was waarom zoveel van hen de illegale prostitutie ingaan. Uit bittere noodzaak, blijkt uit interviews met New Yorkse LHBT-daklozen tussen de 15 en 21 jaar. Ook hetero’s hebben seks met mensen van hetzelfde geslacht. Als ze er maar iets voor terugkrijgen. “Als je een lege maag hebt, geen vervoersmiddelen, maar wel een man voor je neus die geld wil geven voor een half uurtje werk, dan zet je je trots opzij”, zegt een 19-jarige homoseksuele jongen in een van de interviews. Veel LHBT-jongeren belanden op straat omdat familie hun geaardheid of geslachtsidentiteit niet accepteert. Vaak trekken ze dan naar New York, omdat ze denken daar wel hun plek te vinden. Maar de weinige opvangcentra in de stad, gespecialiseerd in LHBT-mensen, hebben geen plaats. In totaal telt New York 60.000 daklozen.

Het Leger des Heils vreest een flinke toename van het aantal dak- en thuislozen in Rotterdam, doordat de gemeente miljoenen bezuinigt op de psychische zorg.
De afgelopen jaren konden 5.000 daklozen van straat worden gehaald, door onder meer opvang in GGZ-instellingen. Maar de komende drie jaar zal er in totaal tien miljoen euro worden bezuinigd op hulp voor dak- en thuislozen. “We gaan de gemeente desnoods dagelijks rapporteren zodat het aantal niet uit de hand loopt en we terug gaan naar 1980”, zegt Johan Koeman, directeur van het Leger des Heils in Rotterdam. Hij doelt op het begin van de jaren tachtig, toen Perron 0 naast het Centraal Station in Rotterdam een plek werd waar drugsverslaafden en dak- en thuislozen zich verzamelden. “Die situatie wil de gemeente denk ik niet terug. En wij ook niet. We houden dus alles nauwlettend in de gaten.” Volgens Koeman moest het Leger des Heils begin oktober dagelijks ongeveer zestien Rotterdamse
daklozen een slaapplek weigeren. Na overleg met de gemeente mag de opvang nu twintig bedden extra ter beschikking stellen.

De werkgroep Vrouwen van de Achterban is genomineerd voor de Kartiniprijs, voor het organiseren van de VrouwenVerwen-Dag voor Haagse dak- en thuisloze vrouwen. De VrouwenVerwenDag wordt voor het zevende jaar op rij georganiseerd, door het Straat Consulaat en haar vrijwilligers genaamd De Achterban, samen met kapperszaak De Haagsche Kopjes.

Ruim tachtig vrijwilligers verwennen zo’n zeventig tot negentig vrouwen op en top. Kappers, pedicuren, visagisten, manicuren, reiki behandelingen, crea workshops, cateraars en Pakkie Deftig dragen daaraan allemaal bij. Ook krijgen de vrouwen een goodiebag met verzorgingsproducten mee, ter beschikking gesteld door ondernemers en particulieren die hun badkamer en winkel opruimen voor het goede doel.

De VrouwenVerwendag komt in aanmerking voor de Kartiniprijs, een emancipatieprijs van de gemeente Den Haag, omdat het op vernieuwende en originele wijze bijdraagt aan een meer gelijkwaardige positie en participatie van vrouwen in Den Haag. De andere genomineerden zijn Stichting Yasmin en Schilderswijk Moeders. Yasmin is een participatiecentrum voor vrouwen in Den Haag, dat vrouwen een plek biedt om zich te ontwikkelen en elkaar te ontmoeten. Het project Schilderswijk Moeders zet getrainde contactvrouwen in voor de maatschappelijke begeleiding van geïsoleerde vrouwen in de Schilderwijk. Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, maakt de wethouder bekend wie de winnaar is en reikt hij de prijs van 2.500 euro uit.

Daklozen in Rome lopen er vanaf nu netjes bij. Op het Sint-Pietersplein zijn drie speciale badruimtes geïnstalleerd waar ze elke dag gratis kunnen douchen. De daklozen – of dakloze pelgrims, zoals het Vaticaan hen noemt – krijgen een gratis hygiënepakketje bij een bezoek aan het badhuis. Dit pakket bevat schoon ondergoed, tandpasta, deodorant, een scheermesje, scheerzeep en een handdoek. In de doucheruimte hangen zeepdispensers. Daklozen kunnen op maandagen ook in het badhuis terecht voor een gratis knipbeurt, verzorgd door vrijwillige kappers en studenten die in hun laatste jaar van de kappersschool zitten.
Het badhuis speciaal voor daklozen komt voort uit een bijzondere ontmoeting tussen de pauselijke aalmoezenier bisschop Konrad Krajewski en een dakloze. Het was op de verjaardag van de zwerver, hij bleek vijftig te zijn geworden. De bisschop wilde hem mee uit eten nemen, maar de man wees dit aanbod af omdat hij stonk en zich daarvoor schaamde. De badruimtes zijn mede mogelijk gemaakt door Paus Fransiscus, die zich actief inzet tegen armoede. Wanneer daklozen een schoon en net uiterlijk hebben, hebben ze meer kans om terug te komen in de maatschappij, is het idee erachter.

Straatnieuws moet helaas bezuinigen. Daarom ziet de krant er vanaf dit nummer wat anders uit. Ander formaat, ander papier en vier pagina’s dunner. Allemaal om kosten te besparen. En dat is hard nodig om Straatnieuws ook dit jaar weer te kunnen blijven maken zodat onze verkopers in Den Haag en Rotterdam – 220 in totaal – in hun levensonderhoud kunnen blijven voorzien. We hopen daarom ook dat u onze krant blijft kopen en lezen. We blijven onze best doen om een interessante en complete krant te maken waarin u lezenswaardige verhalen aantreft die u in reguliere dagbladen minder snel zult zien. Een krant kortom, waarmee u zichzelf én de verkoper een plezier doet.

Er moet betere opvang komen voor dakloze kinderen. Dat stelt Stichting Het Vergeten Kind, die daartoe voor het tweede jaar op rij een actie voert in Den Haag.
Stichting Pluspunt biedt mensendie dak- en thuisloos zijn geweest. Eind januari gaf de stichting het startschot voor de Week van het Vergeten Kind, met het aanbieden
van een kilometerlange wensvlagslinger aan politici in Den Haag.Het Spuiplein waaraan de Tweede Kamer zetelt werd versierd met meer dan 33.000 vlaggen, gemaakt en ingestuurd door kinderen uit het hele land.

“Er zijn in Nederland 33.000 ‘vergeten’ kinderen”, stelt Daphne Schreuder van Stichting Het Vergeten Kind. “Dat zijn kwetsbare kinderen vanwege de situatie thuis elders moeten slapen. Ze komen dan terecht bij instellingen, waaronder de daklozenopvang. Maar deze opvang is ingericht op volwassenen, niet op gezinnen. Wij willen dat er gescheiden opvang komt voor gezinnen, zodat er een beter leefklimaat ontstaat voor deze kinderen.”

Blijkens de respons op de vlaggenactie is iedereen het met het standpunt van de stichting eens. “Maar er gebeurt zo verdomd weinig mee”, aldus Daphne. Al heeft ze goede hoop dat daar nu verandering in gaat komen. “De politieke verantwoordelijken hebben een intentieverklaring getekend waarmee ze toezeggen dit probleem te gaan aanpakken.”

Den Haag en Rotterdam gaan de verkopers die in het kerstnummer van Straatnieuws vertelden over hun toekomstwensen proberen te helpen om deze in vervulling te laten gaan. Dat hebben de wethouders van Werkgelegenheid en Economie van beide gemeenten toegezegd. Verkoopster Veronica (56) sierde de cover van de laatste editie van vorig jaar. In de krant vertelde ze dat het haar droom was om met haar man – die ook Straatnieuws verkoopt – naar hun dochter in Finland te gaan. Maar op de korte termijn zou ze al heel blij zijn als ze haar huurachterstand kon inlopen met de inkomsten van de verkoop van het kerstnummer. Dat laatste is haar gelukt, waardoor de dreigende huisuitzetting even van de baan is. De Haagse wethouder Karsten Klein (CDA) wil haar helpen dit probleem structureel op te lossen. Wethouder Klein gaat ook kijken of hij verkoper Robert kan bijstaan bij het vinden van het gewenste dak boven zijn hoofd en werk bij een radiostation. De Rotterdamse wethouder Maarten Struijvenberg (Leefbaar Rotterdam) gaat kijken of hij verkoopster Carla op weg kan helpen naar ‘een clean leven’. En Stichting Straatnieuws gaat haar best doen om de dromen van de illegaal in Nederland verblijvende Fadi een stap dichterbij te brengen. Meer hierover kunt u lezen in het volgende nummer van Straatnieuws.

Per abuis staat op de cover van de eerste Straatnieuws van dit jaar vermeld dat het editie 1 2014 betreft. Dat moet uiteraard 2015 zijn. Bij de herdruk van dit nummer staat wel het juiste jaartal op de omslag. De inhoud is in beide gevallen gelijk. De redactie van de krant biedt haar excuses aan voor de verwarring.

Editie 17 van Straatnieuws heeft het boven verwachting goed gedaan. Er werden twee keer zoveel kranten verkocht dan normaal. De eerste druk – die op 18 december op straat lag – was  al na één dag uitverkocht. Nog voor de Kerst werd een tweede druk bij het Leger des Heils en de Kessler Stichting in Den Haag en de Nico Adriaans Stichting, Leger des Heils en de Pauluskerk in Rotterdam afgeleverd. Deze was na de kerstdagen al schoon op. De derde druk werd op de dinsdag voor oudjaar bezorgd en liep ook nog heel aardig. Namens de straatkrantverkopers willen we iedereen bedanken voor de gulle afname. We hopen dat editie 1, die net op straat ligt, ook goed verkoopt.

Verkoopster Veronica Lucau (56) vertelde in editie 17 dat het haar droom was om met haar man – die ook Straatnieuws verkoopt – naar Finland te gaan. Daar woont hun dochter met haar gezin. Ze zien elkaar heel weinig. Op de korte termijn zou ze al heel blij zijn als ze haar huurachterstand kon inlopen met de inkomsten van de verkoop van editie 17. Het laatste nummer van het jaar is altijd het best verkochte. En kopers geven dan vaak vanuit de Kerstgedachte een extraatje. Zo ook dit jaar. Veronica heeft net genoeg bij elkaar kunnen sprokkelen om haar huur te betalen. De dreiging van een huisuitzetting is daarmee weer even van de baan. Maar voor hoe lang? Want als het geen Kerst is, verkoopt Straatnieuws veel minder, helaas. En de huur gaat elke maand door.