Na een jaar als verkoper van Haags Straatnieuws te hebben gestaan bij Hoogvliet aan de Leyweg gaat Ioan Ciupitu nu per fiets terug naar Roemenië. Woensdag 15 mei j.l. vertrok hij op zijn zelfgebouwde fiets om de tocht van ruim 2500 kilometer af te gaan leggen. De dakloze Roemeen zegt een nieuwe uitdaging in zijn leven nodig te hebben nu hij in de hofstad geen werk kan vinden. „Ik wil niet afglijden naar een leven vol drugs en alcohol. Ik heb behoefte om na alle teleurstellingen een prestatie neer te zetten.”
De verkoper van het Haags Straatnieuws kwam in de zomer van 2011 naar Nederland in de hoop op werk. Maar hij kon geen baan vinden. Hij kwam terecht in de nachtopvang van de Kesslerstichting en verviel in de kleine criminaliteit. Maar als verkoper van de straatkrant wist hij zijn leven weer op de rails te krijgen.
Nu de toetreding van Roemenië tot Europa keer op keer wordt uitgesteld, ziet Ciupitu geen kans om een fatsoenlijke baan te vinden en heeft hij besloten terug te keren naar zijn geboorteland. „Ik heb voor twintig euro een fiets gekocht”, legt hij uit. „Hij was in zeer slechte staat, maar hij reed. Beetje bij beetje heb ik de fiets opgebouwd en gerepareerd. Hierdoor ontdekte ik mijn passie voor fietsen.”
De lange tocht van Ciupitu gaat door Duitsland langs Frankfurt en Passau. Via Wenen en Boedapest hoopt hij uiteindelijk Galati in Roemenië te bereiken. Onderweg houdt Ioan Ciupitu op Facebook een reisverslag bij. Hij zoekt nog sponsors voor zijn tocht. Deze kunnen zich melden bij Haags Straatnieuws redactie@haagsstraatnieuws.nl
In de nacht van woensdag 17 op donderdag 18 april jongstleden is Willem Post overleden. Hij is 58 jaar geworden. In het vorige nummer van Haags Straatnieuws stond hij nog afgebeeld als de koning der daklozen.
Willem kende op straat iedereen, en iedereen kende hem. Hij werd in bijzijn van familie en vrienden op maandag 22 april jongstleden ter aarde besteld op begraafplaats Oud Eik en Duinen.
Wilhelmus Petrus Isaac Post was een van de verkopers van het eerste uur van Haags Straatnieuws. Zijn vaste verkoopplek was de Albert Heijn in de Torenstraat. Daar stond hij de laatste maanden al niet meer omdat hij een kamer had bij De Tichelaar, een beschermde woonvorm van de Kesslerstichting.
Willems gezondheid was broos. Na dertig jaar op straat – waarvan hij meer dan tien jaar Haags Straatnieuws verkocht – had hij bij De Tichelaar eindelijk zijn rust gevonden. Hij zei daarover dit najaar in een interview met Haags Straatnieuws:
‘Dertig jaar op straat, dat gaat je niet in je koude kleren zitten. Ik heb nachtmerries. Dan droom ik dat ik geen kant op kan, alsof ik weer dakloos ben. De straat zit nog in mij. Maar ik ga nooit meer terug, nee, zeker weten.’
In de periode dat hij bij De Tichelaar woonde, wist Willem het contact met zijn zoon Manolito en kleinkinderen te herstellen. Zij waren ook bij de uitvaart aanwezig. ‘De tijd bij De Tichelaar heeft Willem echt goed gedaan, hij heeft zijn leven er weer enigszins op de rit gekregen. Hij is vredig gestorven. Zijn geest was nog helder, hij was nog levenslustig, maar zijn lichaam was na al die jaren op de straat en het drugsgebruik gewoon helemaal op. We hopen dat hij in vrede mag rusten en zullen hem verschrikkelijk missen’, aldus zijn neef Hans
van den Berg.
Als koning der daklozen had Willem Post een advies aan koning Willem -Alexander: ‘Ga voort op een goede manier. Houd hoop en houd stand.’
De winterregeling breekt dit jaar alle records. Begin april werd de regeling voor de zesde keer verlengd. In totaal hebben meer dan vijfduizend dak- en thuislozen tachtig nachten geslapen in de grote hal in de Zilverstraat.
Per nacht waren gemiddeld 110 van de in totaal 125 bedden bezet. “Dat is een extreem hoge bezettingsgraad”, aldus Sigmund Makay, medewerker van de
winteropvang. De regeling is deze winter uitgevoerd door Schroeder, de Kessler Stichting en Hofstad Security. “De samenwerking is heel goed verlopen. Ook met de gemeente Den Haag. En de cliënten hebben zich eveneens fantastisch gehouden. Ondanks de drukte en de aanhoudende kou zijn er geen noemenswaardige incidenten geweest. Daar zijn we heel tevreden over. Iedereen verdient een groot compliment.” Opvallend is volgens Makay het grote aantal jongeren dat gebruik maakte van de winteropvang. “Zeker achthonderd hebben we er geteld”.
Voorafgaand aan een vorstelijk paasontbijt in de vroege ochtend van eerste paasdag konden daklozen op zoek gaan naar chocolade-lekkernijen in de bijzondere kloostertuin aan het Westeinde. Geen eenvoudige opgave in een tuin die volstaat met kleurrijke snuisterijen en tierelantijnen. Maar de daklozen die niet al te veel succes hadden bij het zoeken, kregen van anderen chocolade eieren en paashazen toeschoven.
De paasviering, georganiseerd door het Straatpastoraat, werd bezocht door zo’n zestig daklozen. Onder hen veel Polen, voor wie Pasen een belangrijk feest is. Mede dankzij sponsoring van bakkerij Bosman kon er genoten worden van
een overheerlijk paasontbijt, terwijl buiten de onderhand vertrouwde sneeuwvlokken uit de hemel dwarrelden.
Volkskrant-columniste Sylvia Witteman begrijpt niet hoe de straatkranten werken. Floor de Booys, hoofdredacteur van Haags Straatnieuws, legt het haar hier uit.
“In haar column in de Volkskrant van donderdag 28 maart jongslede omschrijft Sylvia Witteman de verkoper bij haar supermarkt in Amsterdam als een nietsnut. En ze begrijpt daarom ook niet waarom de man een rood vestje aan heeft met
de tekst ‘Ik ben aan het werk’. Welnu beste mevrouw Witteman, die tekst staat er dus juist op voor grachtengordelsnobisten als u. Die zich niet kunnen voorstellen hoe het is om een hele dag in weer en wind buiten te staan om een krant te verkopen. En ’s nachts in de opvang te moeten slapen, om daar om half acht
’s ochtends alweer uit te worden gezet en de rest van de dag maar te moeten zien warm te blijven. Deze verkoper is dus geen nietsnut, hij probeert vanuit het
niets op de onderste trede van de trap te klimmen, terug de maatschappij in. En dat is keihard werken, mevrouw Witteman! Ik hoop dat u, nu u de juiste informatie heeft, er anders tegenaan kijkt.
Jonge of aanstaande ouders die geen geld hebben voor babyspullen, kunnen deze gratis afhalen bij de BabyBullenBank. Dit is een vrijwilligersinitiatief van SteK (Stad en Kerk).
Wie zelf uit de luiers is en de babyspullen graag weggeeft aan een goed doel, is van harte welkom bij de BabyBullenBank. Alles is welkom, van rompertje, tot wieg, kinderstoel, luiers, kleertjes, draagzakken en buggy’s. Ook kraampakketten en positiekleding voor aanstaande moeders worden ingenomen. Zowel particulieren als hulpverlenende instanties kunnen zich voor babyspullen bij de BabyBullenBank melden.
Op 8 maart jongstleden organiseerde de Werkgroep Vrouwen van De Achterban, in samenwerking met het Straat Consulaat, Haagsche Kopjes en Stichting Geknipt voor kunst, de jaarlijkse Vrouwenverwendag voor dak- en thuisloze vrouwen.
De Vrouwenverwendag was een groot succes. Ruim zeventig vrouwen hebben zich de hele dag volledig in de watten laten leggen. Ze hebben kunnen genieten van een voetmassage, pedicure, manicure, gezichtsreiniging, gezichtsmassage, visagie, kapper en reiki-behandeling, en zich helemaal in het nieuw gestoken bij Pakkie Deftig.
De dames die even geen zin hadden in dat gepruts aan hun lijf, konden hun creativiteit kwijt tijdens de schilderworkshop. Tussen de middag was er een heerlijke lunch met een spannende tombola, waar mooie cadeaus zijn weggegeven. Aan het eind van de middag kregen de vrouwen een glaasje champagne om de dag feestelijk af te sluiten. De modellen vertrokken aan het eind van de dag, (naar eigen zeggen) heel tevreden met een goed gevulde verwentas.
De schilderijen die zijn gemaakt tijdens de verwendag, zijn van 10 tot 30 maart te bekijken en te koop bij Haagsche Kopjes, Vondelstraat 14. De opbrengst van een schilderij dat wordt verkocht, gaat uiteraard naar de kunstenares.
Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat Ds. Martin Luther King zijn beroemde I Have A Dream toespraak heeft gehouden. Voor de projectgroep Imagine, van het Straat Consulaat, de belangenorganisatie voor dak- en thuislozen in Den Haag, reden om een nieuwe campagne te starten: ‘Ik heb een droom’.
Doel van deze campagne is te laten zien dat dak- en thuislozen óók dromen hebben. Dat deze dromen over simpele dingen in het leven gaan, en vaak moeilijk te verwezenlijken zijn door dakloosheid of de gevolgen hiervan.
Net als bij de vorige campagne, ‘Wat is jouw verslaving’, zal ook deze keer gebruik gemaakt worden van posters, maar nu samen met door ons zelfgemaakte interviews, die via de website en sociale media bekeken kunnen worden. Ook zullen er op diverse plekken in de stad posters en borden worden geplaatst om aandacht te vragen voor het droomproject.
Het aantal bezoekers van de gebruikersruimte aan het Zieken is het afgelopen jaar flink toegenomen. Er zijn nu 86 harddrug gebruikers die zich wekelijks melden.
“Per week melden zich één à twee mensen aan”, vertelt zorgcoördinator Loek van de Schilde. Vrijwel alle nieuwe bezoekers zijn dak- en thuisloos. De toename is mogelijk een gevolg van het nieuwe beleid in de maatschappelijke opvang. “Sinds de invoering van de daklozenpas vorig voorjaar, is het bij ons een stuk drukker geworden.”
Niet iedereen wordt toegelaten. Er worden strenge eisen gesteld. Wij zijn het laatste vangnet voordat mensen echt in de goot belanden”, aldus de zorgcoördinator. Maar aan de opvangcapaciteit van de gebruikersruimte aan het Zieken zit ook een grens. “Deze locatie is eigenlijk maar geschikt voor een kleine vijfentwintig dagelijkse gebruikers. We barsten uit onze voegen.”
Een nieuwe, grotere locatie zit er desondanks niet in. Wethouder Rabin Baldewsingh (volksgezondheid) houdt vooralsnog vast aan de plannen om de locatie ergens in september dit jaar helemaal te sluiten. Een concrete datum is nog niet genoemd. “Er wordt van alles gefluisterd, maar wij weten officieel nog van niets. Dat zorgt voor veel onduidelijkheid en onrust”, aldus Van de Schilde. Vorig jaar werd de omstreden gebruikersruimte in de Van der Vennestraat gesloten. In totaal hadden de twee gebruikersruimten 210 bezoekers. “Daarvan vielen er 160 af, omdat harddruggebruikers met een eigen huis niet meer van onze faciliteiten gebruik mochten maken.”
Ook daklozen die in het passantenverblijf terecht konden, mochten van de gemeente niet meer bij de gebruikersruimte aankloppen. “We hebben zelf nog wat gebruikers bij projecten voor begeleid wonen zoals de Tichelaar, MiCasa en Woodstock weten te plaatsen. In september 2011 zaten we met 33 gebruikers. Dat zijn er nu dus 53 meer. Ik maak me grote zorgen over deze ontwikkeling.” Zorgcoördinator Van de Schilde pleit voor een in- en uitstroomhuis met een woonfunctie. “Waar we deze onbemiddelbare, zorgmijdende groep de eerste zorg kunnen geven en een slaapplaats. Zodat ze vanuit een veilige situatie kunnen worden begeleid naar langdurige zorg en een structurele oplossing.”
Leegstaande woningen aan De la Reyweg, tussen de Steijnlaan en de Kockstraat, vormen sinds eind februari een grote muurschildering. Het kunstwerk is bedoeld om verloedering door leegstand tegen te gaan.
Het kunstproject is een samenwerking van woningcorporatie Staedion, straatkunst platform VanDeStraat en het Haags Graffiti Platform. Dertig lokale, nationale, internationale graffiti-en streetart kunstenaars hebben meegewerkt aan de muurschildering van ruim 350 vierkante meter. De sloop van de woningen staat gepland in april van dit jaar.
