Een meisje zit op de bank in de gymzaal terwijl haar klasgenoten rennen en springen. Ze is niet ziek. Ze heeft geen scheermesje, en ze schaamt zich te veel voor het haar op haar benen om haar korte broek aan te trekken. Haar moeder vertelde dit aan onderzoekers van Ipsos I&O.

Wie deze krant verkoopt of koopt, weet dat zulke verhalen niet uitzonderlijk zijn. Volgens de nieuwe Verzorgingsarmoedebarometer kan 18 procent van de Nederlandse volwassenen niet altijd betalen voor shampoo, deodorant of wasmiddel. Dat zijn ruim drie miljoen mensen. Ruim de helft van de ouders onder hen zegde het afgelopen jaar iets af voor hun kind, zoals zwemmen, een speelafspraak of een verjaardag, omdat er geen douchegel of zonnebrand in huis was. Het kind blijft dan thuis, en niemand ziet waarom. Bijna de helft van de ouders merkt dat hun kind zich schaamt tussen leeftijdsgenoten.

Ouders vangen het op door zichzelf weg te cijferen. Twee op de drie zetten de verzorging van hun kind voor die van zichzelf. Twee derde voelt zich daarbij een mislukking. Dat is wrang, want zij schieten niet tekort: het geld schiet tekort. Stichting Armoedefonds noemt het precies zoals het is: wie zich niet kan wassen, raakt buitengesloten.

Kruidvat, dat het onderzoek mee betaalde, doneert producten en houdt tot en met 18 oktober een actie waarbij elk gekocht deelnemend product ook een gezin in nood bereikt. Dat helpt, maar het lost niets op. Een fles shampoo hoort geen gunst te zijn. Wie nu zelf hulp nodig heeft, kan op armoedefonds.nl onder ‘Ik zoek hulp’ vinden welke organisatie in de buurt producten uitdeelt