HAAGS STRAATNIEUWS: KRANT MET EEN HART
 
 
De 175 verkopers van Haags Straatnieuws zijn dak- of thuisloos. Sommigen slapen op straat, anderen hebben onderdak gevonden bij een opvanginstelling of bewonen met meerdere mensen een slooppand. Geld is voor iedereen een probleem.
  1. PIET (69):
  2.  
  3. “HET HEEFT ZO MOETEN ZIJN”
  4.  
  5. Als straatkrantverkoper Piet niet op zijn vaste plek in de Fahrenheitstraat staat, maakt iedereen zich zorgen. "Hij zal toch niet ziek zijn?", vraagt de cassière van de Albert Heijn zich af. "Zo'n aardige man."
  6. Piet is een beminnelijke verschijning met zijn rosse baard, rode hoed, en scootmobiel. En natuurlijk zijn hondje Mitzy. "Ze hebben me flink gekort op mijn AOW, omdat ik een tijd over de wereld heb gezworven", zegt hij. Piet had een hotelletje, een vrouw en een kind van anderhalf in Mexico. Bij de aardbeving van 1987 raakte hij alles kwijt. Toen kwam de drank. Na tijd als dakloze in de Verenigde Staten te hebben geleefd, werd hij door de politie daar terug naar Nederland gestuurd. Een veelbewogen leven dus, maar Piet is op zijn oude dag niet ontevreden. "Het heeft zo moeten zijn."
  1. WILLEM (50):
  2.  
  3. “VOOR DE TWEEDE KEER OP STRAAT”
  4.  
  5. Eindelijk had hij een dak boven zijn hoofd, al was het maar een vochtige kelder. Toen brandde het pand helemaal uit en stond hij weer op straat. Het zit Willem, misschien wel de bekendste straatkrantverkoper van Den Haag, niet mee. De oud-stratenmaker heeft al vele jaren van drank, drugs en dakloosheid achter de rug. Twee jaar geleden belandde hij met een drie-dubbele longontsteking in het ziekenhuis. "Toen kreeg ik me toch een partij kaarten! Van het personeel van de supermarkt, van m'n vaste klanten, en soms van wildvreemde mensen. Dan zie je toch dat mensen het waarderen dat ik elke dag van negen tot vijf de straatkrant sta te verkopen."
  1. THOMAS (23):
  2.  
  3. “IK HEB TENMINSTE WAT TE DOEN”
  4.  
  5. "Ik heb sinds een half jaar een kamer in sociaal pension Cornax", zegt Thomas. "Daarvoor sliep ik buiten, in het park bij het Centraal Station."
  6. Thomas is half Nederlands, half Spaans. Hij groeide op in Barcelona, bij zijn autoritaire vader, totdat hij wegliep en aan de drugs raakte. "Ik heb in mijn leven één grote liefde gehad: heroïne. Maar zij heeft mij alleen maar pijn gedaan."
  7. Gelukkig heeft Thomas zijn liefde de bons gegeven. Het verkopen van Haags Straatnieuws geeft hem een reden om 's ochtends op te staan. "Het is beter dan de hele dag bij het Leger des Heils zitten niksen, of doelloos op straat rondhangen. Ik heb tenminste wat te doen."
  8. En soms levert de straatkrant onverwachte ontmoetingen op. Zoals die keer dat Kim Holland langs kwam om bij wijze van reclameactie zelf de krant aan de man te brengen. "Dat was lachen. De foto waar we samen op staan heb ik nog steeds", grijnst Thomas.
PAOLO AGIM (48): “ZELFS DE MINISTER KOOPT BIJ MIJ” Vroeger was hij architect. Toen barstte in zijn vaderland de oorlog los en raakte Paolo alles kwijt: zijn baan, zijn huis, zijn familie. Nu verkoopt hij al weer zes jaar lang het Haags Straatnieuws. “De toekomst bestaat voor mij niet meer”, zegt Paolo. “Ik leef van dag tot dag. Alles wat ik met de straatkrant verdien, gaat op aan de huur en eten.” De laatste paar jaar heeft Paolo een fijne verkoopplek gevonden bij de Albert Heijn in de Theresiastraat. De nabijheid van de ministeries heeft zo zijn voordelen. “Er is één minister – ik noem geen namen – die altijd een krant van me koopt. Laatst kreeg ik zelfs een oude bontjas van zijn vrouw.”